بالا آوردن پا در حالت آویزان یک حرکت مقاومتی با میله بارفیکس است که با خم کردن تنه یا مفصل ران عمدتاً عضلات شکم را درگیر می‌کند.
مرحله ۱: میله بارفیکس را با گرفتن رو به پایین (اورهد) و دست‌ها به اندازه عرض شانه محکم بگیرید. بدن خود را آویزان کنید به طوری که بازوها کاملاً کشیده باشند، شانه‌ها فعال باشند (شانه‌ها را بالا نیندازید) و پاها کنار هم قرار داشته باشند. بدن خود را ثابت و کنترل‌شده نگه دارید.
مرحله دوم: عضلات مرکزی بدن، باسن و ران‌های خود را درگیر کنید تا از تاب خوردن بدن جلوگیری شود. سینه را بالا نگه دارید و برای حفظ ایمنی شانه‌ها، آرنج‌هایتان را کمی خمیده نگه دارید.
مرحله ۳: نفس بکشید، سپس هنگام بازدم به آرامی پاهای صاف خود را به سمت بالا بلند کنید، به طوری که پاهایتان هدایت‌کننده حرکت باشند. پاها را تا جایی بالا بیاورید که موازی با زمین یا بالاتر قرار بگیرند و در صورت امکان با بالاتنه خود زاویه‌ای شبیه به حرف L تشکیل دهید.
مرحله ۴: در بالاترین نقطه حرکت، لحظه‌ای مکث کنید و اطمینان حاصل کنید که عضلات شکم کاملاً منقبض شده‌اند و بدن شما تحت کنترل باقی مانده است.
مرحله ۵: هنگام پایین آوردن پاها، نفس بکشید و این حرکت را با کنترل کامل انجام دهید؛ از هرگونه استفاده از شتاب یا تاب خوردن خودداری کنید. به وضعیت شروع با پاهای کاملاً کشیده بازگردید.
مرحله ۶: حرکت را به تعداد تکرار مورد نظر انجام دهید و در تمام مدت فرم صحیح را حفظ کنید. اگر احساس ناراحتی در ناحیه کمر داشتید، می‌توانید زانوها را کمی خم کنید یا دامنه حرکت را کاهش دهید.
